Soms zijn er van die dagen dat het werk op de centrale aanvoelt als een front-row seat bij een prachtige vaartocht. Vandaag was zo’n dag waarop het water zich van zijn allermooiste kant liet zien!<\/p>\n\n\n\n
Het begon allemaal met een kraakje en een stem via de marifoon: “Dit is de Piet Hein, kunnen wij door de brug?”<\/em> Mijn antwoord was natuurlijk direct helder: “Ja hoor, geen enkel probleem!”<\/em><\/p>\n\n\n\n Maar toen het schip eenmaal aan kwam varen en netjes voor de brug klaar ging liggen, keek ik mijn ogen uit. Wow, wat een ontzettend mooi jacht!<\/em> Een klassiek en prachtig onderhouden schip dat je niet elke dag voorbij ziet komen. Toen de brug eenmaal open stond, kon ik het niet laten: ik ben even naar de voordeur van het brugwachtershuis gelopen om er op mijn gemak van te genieten. Terwijl het schip rustig passeerde, hoorde ik de mannen aan boord roepen dat ze probeerden voor de middagsper weer terug te zijn. Ik riep terug dat dat helemaal goed was en wenste ze een behouden en mooie vaart toe.<\/p>\n\n\n\n