{"id":313,"date":"2025-07-02T13:00:13","date_gmt":"2025-07-02T11:00:13","guid":{"rendered":"https:\/\/hetlevenvaneensluiswachter.wordpress.com\/?p=95"},"modified":"2025-10-24T13:34:14","modified_gmt":"2025-10-24T13:34:14","slug":"hitte-humor-en-een-vleugje-onweer-aan-de-sluis","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/beroepsverhalen.nl\/?p=313","title":{"rendered":"Hitte, humor en een vleugje onweer aan de sluis"},"content":{"rendered":"\n

Ik zit thuis en open de weerapp: nog steeds boven de 30 graden. Heerlijk zomerweer, maar ook van dat weer waarbij je het liefst niets anders doet dan onder een ventilator liggen. Gisteren kwam ik op TikTok een filmpje tegen van iemand die zogenaamd zijn baas belde om zich ziek te melden, omdat zijn shirt maar tot 30 graden aankon. Klinkt als een prima excuus, toch? Ik besluit in elk geval weer voor een wit shirt en een dunne zwarte broek te gaan \u2014 zo luchtig mogelijk \u2014 en vertrek richting de sluis.<\/p>\n\n\n\n

De weersverwachting voorspelt regen later op de dag, dus ik verwacht eigenlijk geen grote drukte. Als ik om 16:00 uur aankom bij de sluis, zie ik mijn collega al lekker onder de boom zitten. Zodra ik mijn auto neerzet, zwaaien we naar elkaar. Ik pak mijn tas en loop even naar hem toe voor een korte overdracht.
\u201cIk heb het h\u00e9\u00e9l druk gehad,\u201d<\/em> zegt hij met een knipoog.
\u201cEcht waar?\u201d<\/em>
\u201cJa, welgeteld \u00e9\u00e9n bootje vanochtend.\u201d<\/em>
We lachen. Niet echt een stormloop dus, maar ik zie wel wat er vanmiddag op me afkomt.<\/p>\n\n\n\n

Koud ben ik ge\u00efnstalleerd, gaat de telefoon: er ligt een bootje te wachten aan de kant van de Ringvaart.
\u201cIk kom eraan,\u201d<\/em> zeg ik, dit bootje heb ik gisteren ook al geschut. De mensen aan boord zijn druk met elkaar in gesprek, dus ik laat ze vlot door zonder met ze te kletsen.<\/p>\n\n\n\n

Terwijl ik de sluis bedien, zie ik de lucht boven me donkerder worden. In de verte hoor ik gerommel, maar bij deze sluis weet je nooit of het onweer is of gewoon een vliegtuig van Schiphol dat vertrekt. Dan zie ik ineens een flits. Aha \u2014 toch echt onweer.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Ik kijk snel even of alles rondom de sluis “onweerveilig” is. Gelukkig is alles in orde. Precies op het moment dat ik mijn huisje in stap, barst de regen los. Echt zo’n bui waarbij je binnen vijf seconden doorweekt bent.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Even verderop hoor ik kinderstemmen jammeren en zie een moeder met twee kleine kinderen door de regen lopen. Ik roep dat ze gerust even mogen komen schuilen bij mij.
\u201cLief, maar we wonen vlakbij!\u201d<\/em> roept ze terug. Ze verdwijnen snel richting huis.<\/p>\n\n\n\n

De rest van de avond blijft het wisselvallig. Een paar druppels, dan weer even droog, dan weer een plens. Niet echt weer waar de meeste mensen nog zin hebben om het water op te gaan. Tegen half tien besluit ik dan ook om rustig af te ronden. Ik ruim mijn spullen op, sluit alles netjes af. Ik loop uit het huisje en zie hem weer. Gerrit, ik had je bijna gemist lieve Gerrit…<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Net voordat ik wil vertrekken, zie ik bij de sluisdeur nog een SUP-board liggen. Alleen… n\u00e9t buiten mijn bereik. Jammer, anders had ik die misschien nog even kunnen veiligstellen. Ik rijd weg en zeg tegen de sluis “Tot de volgende”.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Ik zit thuis en open de weerapp: nog steeds boven de 30 graden. Heerlijk zomerweer, maar ook van dat weer waarbij je het liefst niets anders doet dan onder een ventilator liggen. Gisteren kwam ik op TikTok een filmpje tegen van iemand die zogenaamd zijn baas belde om zich ziek te melden, omdat zijn shirt maar tot 30 graden aankon. Klinkt als een prima excuus, toch? Ik besluit in elk geval weer voor een wit shirt en een dunne zwarte broek te gaan \u2014 zo luchtig mogelijk \u2014 en vertrek richting de sluis. De weersverwachting voorspelt regen later op de dag, dus ik verwacht eigenlijk geen grote drukte. Als ik om 16:00 uur aankom bij de sluis, zie ik mijn collega al lekker onder de boom zitten. Zodra ik mijn auto neerzet, zwaaien we naar elkaar. Ik pak mijn tas en loop even naar hem toe voor een korte overdracht.\u201cIk heb het h\u00e9\u00e9l druk gehad,\u201d zegt hij met een knipoog.\u201cEcht waar?\u201d\u201cJa, welgeteld \u00e9\u00e9n bootje vanochtend.\u201dWe lachen. Niet echt een stormloop dus, maar ik zie wel wat er vanmiddag op me afkomt. Koud ben ik ge\u00efnstalleerd, gaat de telefoon: er ligt een bootje te wachten aan de kant van de Ringvaart.\u201cIk kom eraan,\u201d zeg ik, dit bootje heb ik gisteren ook al geschut. De mensen aan boord zijn druk met elkaar in gesprek, dus ik laat ze vlot door zonder met ze te kletsen. Terwijl ik de sluis bedien, zie ik de lucht boven me donkerder worden. In de verte hoor ik gerommel, maar bij deze sluis weet je nooit of het onweer is of gewoon een vliegtuig van Schiphol dat vertrekt. Dan zie ik ineens een flits. Aha \u2014 toch echt onweer. Ik kijk snel even of alles rondom de sluis “onweerveilig” is. Gelukkig is alles in orde. Precies op het moment dat ik mijn huisje in stap, barst de regen los. Echt zo’n bui waarbij je binnen vijf seconden doorweekt bent. Even verderop hoor ik kinderstemmen jammeren en zie een moeder met twee kleine kinderen door de regen lopen. Ik roep dat ze gerust even mogen komen schuilen bij mij.\u201cLief, maar we wonen vlakbij!\u201d roept ze terug. Ze verdwijnen snel richting huis. De rest van de avond blijft het wisselvallig. Een paar druppels, dan weer even droog, dan weer een plens. Niet echt weer waar de meeste mensen nog zin hebben om het water op te gaan. Tegen half tien besluit ik dan ook om rustig af te ronden. Ik ruim mijn spullen op, sluit alles netjes af. Ik loop uit het huisje en zie hem weer. Gerrit, ik had je bijna gemist lieve Gerrit… Net voordat ik wil vertrekken, zie ik bij de sluisdeur nog een SUP-board liggen. Alleen… n\u00e9t buiten mijn bereik. Jammer, anders had ik die misschien nog even kunnen veiligstellen. Ik rijd weg en zeg tegen de sluis “Tot de volgende”.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":102,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[6],"class_list":["post-313","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-sw","tag-akersluis"],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/beroepsverhalen.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/313","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/beroepsverhalen.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/beroepsverhalen.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beroepsverhalen.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beroepsverhalen.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=313"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/beroepsverhalen.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/313\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":728,"href":"https:\/\/beroepsverhalen.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/313\/revisions\/728"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beroepsverhalen.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/102"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/beroepsverhalen.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=313"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/beroepsverhalen.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=313"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/beroepsverhalen.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=313"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}