{"id":764,"date":"2025-09-17T08:19:00","date_gmt":"2025-09-17T08:19:00","guid":{"rendered":"https:\/\/beroepsverhalen.nl\/?p=764"},"modified":"2025-10-25T09:13:12","modified_gmt":"2025-10-25T09:13:12","slug":"rust-op-de-sluis-koffie-water-en-een-glimlach","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/beroepsverhalen.nl\/?p=764","title":{"rendered":"Rust op de sluis: koffie, water en een glimlach"},"content":{"rendered":"\n

\ud83c\udf24\ufe0f Een ochtend met rust op de sluis<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

Wanneer ik bij de sluis aankom, is het opvallend stil. Er ligt nog geen bootje klaar, dus ik kan rustig opstarten. Nadat ik mijn spullen in het huisje heb neergezet, pak ik de sluistelefoon en loop naar buiten. Aan de stadskant<\/strong> is weinig te zien, maar aan de andere kant<\/strong> drijven witte dingen in het water. Dat meld ik direct, zodat het snel opgeruimd kan worden.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

\u2615 Een kalme start van de dag<\/h3>\n\n\n\n

Daarna begin ik mijn ochtend met een kop koffie en het journaal. De zon komt langzaam tevoorschijn en ik pak mijn leerboek erbij. Ik wil namelijk mijn vaarbewijs halen, dus elke rustige ochtend op de sluis gebruik ik om te oefenen.<\/p>\n\n\n\n

Na een tijdje<\/strong> merk ik dat de informatie niet echt blijft hangen. Tijd voor iets anders. Ik open mijn laptop en besluit het blog van gisteren te schrijven.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

\ud83d\udea4 Bekende gezichten op het water<\/h3>\n\n\n\n

Terwijl ik typ, zie ik plots een bootje aan de stadskant verschijnen. Zodra ik naar buiten loop, herken ik meteen het stel waar ik net over wilde schrijven. Vandaag gaat het gelukkig beter<\/strong> dan de vorige keer, en we maken even een gezellig praatje. Ze vertellen dat ze de boot in de stad hebben laten liggen omdat het weer gisteren verslechterde.<\/p>\n\n\n\n

Wanneer het water laag genoeg is, open ik de sluisdeuren. Met een glimlach laat ik ze uitvaren. Altijd leuk om bekende gezichten terug te zien.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

\ud83c\udf05 De dag eindigt in stilte<\/h3>\n\n\n\n

Daarna sluit ik de deuren, ga weer naar binnen en maak het blog van gisteren af. Vervolgens zet ik Videoland aan en geniet van het uitzicht over het water. De rust van de sluis, het zachte geluid van kabbelend water en de zon die langzaam zakt \u2014 het is de perfecte afsluiting van een rustige ochtend.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\ud83c\udf24\ufe0f Een ochtend met rust op de sluis Wanneer ik bij de sluis aankom, is het opvallend stil. Er ligt nog geen bootje klaar, dus ik kan rustig opstarten. Nadat ik mijn spullen in het huisje heb neergezet, pak ik de sluistelefoon en loop naar buiten. Aan de stadskant is weinig te zien, maar aan de andere kant drijven witte dingen in het water. Dat meld ik direct, zodat het snel opgeruimd kan worden. \u2615 Een kalme start van de dag Daarna begin ik mijn ochtend met een kop koffie en het journaal. De zon komt langzaam tevoorschijn en ik pak mijn leerboek erbij. Ik wil namelijk mijn vaarbewijs halen, dus elke rustige ochtend op de sluis gebruik ik om te oefenen. Na een tijdje merk ik dat de informatie niet echt blijft hangen. Tijd voor iets anders. Ik open mijn laptop en besluit het blog van gisteren te schrijven. \ud83d\udea4 Bekende gezichten op het water Terwijl ik typ, zie ik plots een bootje aan de stadskant verschijnen. Zodra ik naar buiten loop, herken ik meteen het stel waar ik net over wilde schrijven. Vandaag gaat het gelukkig beter dan de vorige keer, en we maken even een gezellig praatje. Ze vertellen dat ze de boot in de stad hebben laten liggen omdat het weer gisteren verslechterde. Wanneer het water laag genoeg is, open ik de sluisdeuren. Met een glimlach laat ik ze uitvaren. Altijd leuk om bekende gezichten terug te zien. \ud83c\udf05 De dag eindigt in stilte Daarna sluit ik de deuren, ga weer naar binnen en maak het blog van gisteren af. Vervolgens zet ik Videoland aan en geniet van het uitzicht over het water. De rust van de sluis, het zachte geluid van kabbelend water en de zon die langzaam zakt \u2014 het is de perfecte afsluiting van een rustige ochtend.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":770,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[7],"class_list":["post-764","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-sw","tag-cramersluis"],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/beroepsverhalen.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/764","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/beroepsverhalen.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/beroepsverhalen.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beroepsverhalen.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beroepsverhalen.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=764"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/beroepsverhalen.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/764\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":773,"href":"https:\/\/beroepsverhalen.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/764\/revisions\/773"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beroepsverhalen.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/770"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/beroepsverhalen.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=764"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/beroepsverhalen.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=764"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/beroepsverhalen.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=764"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}