Een nieuwe dag betekent nieuwe kansen. Toch begint mijn dienst als taxichauffeur leerlingenvervoer iets anders dan gepland. Zodra ik de auto van de laadpaal wil halen, schrik ik: de elektrische taxi heeft niet opgeladen. Omdat ik nog maar 50 kilometer actieradius heb, bel ik direct de planning. Gelukkig spreken we af dat ik de kinderen nog kan afzetten, want de route is ongeveer 31 kilometer.<\/p>\n\n\n\n
Bij het eerste adres vertel ik dat kindje 5 nog op de planning staat. De contactpersoon besluit echter dat ze vandaag zelf rijden. Als ik de angst in de ogen van het kindje zie, weet ik meteen dat dit een verstandige keuze is.<\/p>\n\n\n\n
Daarna rijd ik door naar kindje 2. Deze contactpersoon is opgelucht dat ik niet extreem vroeg ben. Ik leg uit waarom ik later ben en mijn excuses worden direct geaccepteerd \u2014 vooral omdat het verhaal al was doorgegeven.<\/p>\n\n\n\n
Ook bij kindje 3 verloopt het soepel. Bovendien hoor ik dat kindje 5 vandaag helemaal niet hoeft mee te rijden. Door het voorval van gisteren gaat hij met eigen vervoer. Dat geeft rust in de bus en op de route.<\/p>\n\n\n\n
Nadat ik de kindjes heb afgezet, ga ik op zoek naar een snellader. Hoewel ik zuinig rijd, kan ik de laadpaal niet vinden. De frustratie loopt op en de tranen zitten hoog. Bij een pompstation weten ze helaas ook niet waar ik moet zijn. Daarom zoek ik verder en vind ik uiteindelijk een laadpunt. Toch weigert de kabel in eerste instantie los te komen. Na flink wat trekken \u2014 en de nodige tranen \u2014 lukt het eindelijk, waarna de auto begint te laden.<\/p>\n\n\n\n
Verderop bij een kanaal neem ik een moment om tot rust te komen. Vervolgens installeer ik een app waarmee ik de laadsessie kan volgen. Het werkt nog niet helemaal goed, maar dat komt later wel.<\/p>\n\n\n\n
Wanneer de auto vol is, krijg ik een nieuwe opdracht. Maar opnieuw loop ik vast: de laadkabel wil niet los. Gelukkig helpt iemand van het kantoor vlakbij en binnen een minuut kan ik weer verder. Wat een opluchting.<\/p>\n\n\n\n
Daarna rijd ik diverse ritten van school naar huis. E\u00e9n leerling kan ik niet meekrijgen omdat deze nog in de les zit, maar dat meld ik netjes bij de centrale. Vervolgens zie ik dat kindje 1, 2 en 3 weer op mijn lijstje staan \u2014 en omdat kindje 5 niet meegaat, kan kindje 1 zonder zorgen mee terug.<\/p>\n\n\n\n
Na de laatste adresjes breng ik alle kindjes netjes thuis. Als ik de taxi weer parkeer, ben ik opgelucht dat deze dag erop zit. Het was behoorlijk turbulent, maar uiteindelijk is alles goed gekomen.<\/p>\n\n\n\n
Hopelijk verandert deze bumpy ride<\/em> binnenkort in een wat meer resting sea<\/em>. Maandag begint er weer een nieuwe dag \u2014 en nieuwe kansen.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Een nieuwe dag betekent nieuwe kansen. Toch begint mijn dienst als taxichauffeur leerlingenvervoer iets anders dan gepland. Zodra ik de auto van de laadpaal wil halen, schrik ik: de elektrische taxi heeft niet opgeladen. Omdat ik nog maar 50 kilometer actieradius heb, bel ik direct de planning. Gelukkig spreken we af dat ik de kinderen nog kan afzetten, want de route is ongeveer 31 kilometer. De eerste ronde: opluchting en begrip Bij het eerste adres vertel ik dat kindje 5 nog op de planning staat. De contactpersoon besluit echter dat ze vandaag zelf rijden. Als ik de angst in de ogen van het kindje zie, weet ik meteen dat dit een verstandige keuze is. Daarna rijd ik door naar kindje 2. Deze contactpersoon is opgelucht dat ik niet extreem vroeg ben. Ik leg uit waarom ik later ben en mijn excuses worden direct geaccepteerd \u2014 vooral omdat het verhaal al was doorgegeven. Ook bij kindje 3 verloopt het soepel. Bovendien hoor ik dat kindje 5 vandaag helemaal niet hoeft mee te rijden. Door het voorval van gisteren gaat hij met eigen vervoer. Dat geeft rust in de bus en op de route. Op zoek naar een snellader: stress en opluchting Nadat ik de kindjes heb afgezet, ga ik op zoek naar een snellader. Hoewel ik zuinig rijd, kan ik de laadpaal niet vinden. De frustratie loopt op en de tranen zitten hoog. Bij een pompstation weten ze helaas ook niet waar ik moet zijn. Daarom zoek ik verder en vind ik uiteindelijk een laadpunt. Toch weigert de kabel in eerste instantie los te komen. Na flink wat trekken \u2014 en de nodige tranen \u2014 lukt het eindelijk, waarna de auto begint te laden. Verderop bij een kanaal neem ik een moment om tot rust te komen. Vervolgens installeer ik een app waarmee ik de laadsessie kan volgen. Het werkt nog niet helemaal goed, maar dat komt later wel. Kabelproblemen en doorrijden Wanneer de auto vol is, krijg ik een nieuwe opdracht. Maar opnieuw loop ik vast: de laadkabel wil niet los. Gelukkig helpt iemand van het kantoor vlakbij en binnen een minuut kan ik weer verder. Wat een opluchting. Daarna rijd ik diverse ritten van school naar huis. E\u00e9n leerling kan ik niet meekrijgen omdat deze nog in de les zit, maar dat meld ik netjes bij de centrale. Vervolgens zie ik dat kindje 1, 2 en 3 weer op mijn lijstje staan \u2014 en omdat kindje 5 niet meegaat, kan kindje 1 zonder zorgen mee terug. Einde van een pittige dag Na de laatste adresjes breng ik alle kindjes netjes thuis. Als ik de taxi weer parkeer, ben ik opgelucht dat deze dag erop zit. Het was behoorlijk turbulent, maar uiteindelijk is alles goed gekomen. Hopelijk verandert deze bumpy ride binnenkort in een wat meer resting sea. Maandag begint er weer een nieuwe dag \u2014 en nieuwe kansen.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-791","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-uncategorized"],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/beroepsverhalen.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/791","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/beroepsverhalen.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/beroepsverhalen.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beroepsverhalen.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beroepsverhalen.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=791"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/beroepsverhalen.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/791\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":792,"href":"https:\/\/beroepsverhalen.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/791\/revisions\/792"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/beroepsverhalen.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=791"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/beroepsverhalen.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=791"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/beroepsverhalen.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=791"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}