Soms begint een werkdag n\u00e9t even anders dan gepland. Ondanks dat ik ruim op tijd van huis was vertrokken, kwam ik toch een klein beetje te laat aan op de bediencentrale. Gelukkig was het op dat moment nog niet superdruk, dus ik kon bij binnenkomst direct aan de slag. Jas uit, plaatsnemen achter mijn schermen en meteen weer doen waar ik inmiddels steeds meer plezier in krijg: bruggen bedienen. Brugje hier, brugje daar\u2026 en voor ik het wist zat ik alweer helemaal in het ritme van de dienst.<\/p>\n\n\n\n
Na een tijdje kwam er een oproep binnen voor een brugopening.We gaven via de marifoon door dat de boot even geduld moest hebben, omdat de brug net daarvoor al had gedraaid. We moeten immers ook rekening houden met het wegverkeer en kunnen niet zomaar achter elkaar blijven openen.<\/p>\n\n\n\n
Nog geen twee minuten later kwam er opnieuw een oproep binnen. Dit keer bleek het een zeeverkennergroep met sleep te zijn die graag door de brug wilde. En dat is n\u00e9t even een ander verhaal.<\/p>\n\n\n\n
Een sleper met meerdere bootjes erachter kan op het water nu eenmaal niet zomaar even afremmen. Mijn collega besloot daarom alvast te draaien. De brug ging open. Ondertussen moest ik heel even naar het toilet. Toen ik terugkwam, was de brug alweer dicht.<\/p>\n\n\n\n
De sleep bleek namelijk nog minstens tien minuten van de brug verwijderd te zijn. Zolang kunnen we een brug natuurlijk niet open laten staan, dus hij ging weer netjes dicht. Pas toen de sleep daadwerkelijk goed in zicht kwam, draaide mijn collega opnieuw open. Via de marifoon vroeg hij de schipper vriendelijk of hij de volgende keer iets later contact op wilde nemen, wanneer ze dichterbij zijn.<\/p>\n\n\n\n
De schipper beloofde beterschap. Kijk, zo lossen we dat netjes op.<\/p>\n\n\n\n
Daarna waren we weer lekker bezig met het bedienen van de verschillende bruggen. En toen gebeurde het. Ik ving een wielrenner.<\/p>\n\n\n\n
Voor hem, aan de andere kant van de brug, was de slagboom net dicht gegaan. Aan zijn kant nog niet. Blijkbaar vond hij dat h\u00e9t perfecte moment om nog snel even door te rijden. Niet dus!!!<\/p>\n\n\n\n
Toen hij eenmaal aan de andere kant kwam, ontdekte hij dat hij nergens meer heen kon. De slagbomen zaten inmiddels dicht en het enige wat hij nog kon doen, was eronderdoor kruipen.<\/p>\n\n\n\n
Met veel gepiep, gekraak en zichtbaar ongemak wurmde hij zichzelf met fiets en al onder de boom door.Ik kon alleen maar hoofdschuddend toekijken.<\/p>\n\n\n\n
Beste fietser: rood is rood. De knipperlichten naast de brug zijn niet voor de sier. Dussss\u2026 volgende keer gewoon wachten!!!!<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n Inmiddels was het avond geworden. Bij \u00e9\u00e9n van de bruggen zagen we ineens een paar mensen in oranje hesjes staan, samen met twee EHBO\u2019ers. Dat was opvallend. Het is natuurlijk de week van de avondvierdaagse, dus mijn eerste gedachte was meteen: zouden ze hier langskomen?<\/em><\/p>\n\n\n\n Mijn collega zocht contact en inderdaad: de route liep langs de brug. Geen probleem. Als we moesten draaien, konden we gewoon draaien. Maar ongeveer een half uur later zag ik bij een andere brug opnieuw oranje hesjes verschijnen.<\/p>\n\n\n\n Bij deze brug werken we samen met een brugwachter die op een nabijgelegen locatie draait. Ik belde hem direct. \u201cHeb jij iets gehoord over de avondvierdaagse?\u201d \u201cNee,\u201d zei hij, \u201cik weet van niks.\u201d<\/p>\n\n\n\n Ongeveer tien minuten later belde hij terug. “Je glazen bol werkt goed\u2026 ze komen inderdaad hierlangs.”<\/em> Dat voelde toch even als een klein succesmomentje.<\/p>\n\n\n\n Ik besloot de brug tijdelijk in sper te zetten. Dat betekent twee rode lichten, zodat schippers weten dat de brug op dat moment niet bediend wordt. <\/p>\n\n\n\n Het was ontzettend leuk om al die vrolijke kleuren voorbij te zien komen. Rijen kinderen, enthousiast wandelend, juichend en vol energie. Toen de lange stoet kinderen eenmaal voorbij was, zette ik de brug weer terug op \u00e9\u00e9n rood licht. Daarmee weten schippers dat bediening weer mogelijk is.<\/p>\n\n\n\n Na alle drukte van de dienst was dat eigenlijk een prachtige afsluiting van de avond. En dat is precies waarom geen enkele werkdag op de bediencentrale hetzelfde is.<\/p>\n\n\n\n De ene keer heb je een zeeverkennerssleep, dan weer een vastgelopen wielrenner, en vervolgens sta je ineens naar honderden vrolijke avondvierdaagse-lopers te kijken.<\/p>\n\n\n\n Ik ben benieuwd wat de volgende dienst weer gaat brengen.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Soms begint een werkdag n\u00e9t even anders dan gepland. Ondanks dat ik ruim op tijd van huis was vertrokken, kwam ik toch een klein beetje te laat aan op de bediencentrale. Gelukkig was het op dat moment nog niet superdruk, dus ik kon bij binnenkomst direct aan de slag. Jas uit, plaatsnemen achter mijn schermen en meteen weer doen waar ik inmiddels steeds meer plezier in krijg: bruggen bedienen. Brugje hier, brugje daar\u2026 en voor ik het wist zat ik alweer helemaal in het ritme van de dienst. Een schipper met iets te weinig geduld Na een tijdje kwam er een oproep binnen voor een brugopening.We gaven via de marifoon door dat de boot even geduld moest hebben, omdat de brug net daarvoor al had gedraaid. We moeten immers ook rekening houden met het wegverkeer en kunnen niet zomaar achter elkaar blijven openen. Nog geen twee minuten later kwam er opnieuw een oproep binnen. Dit keer bleek het een zeeverkennergroep met sleep te zijn die graag door de brug wilde. En dat is n\u00e9t even een ander verhaal. Een sleper met meerdere bootjes erachter kan op het water nu eenmaal niet zomaar even afremmen. Mijn collega besloot daarom alvast te draaien. De brug ging open. Ondertussen moest ik heel even naar het toilet. Toen ik terugkwam, was de brug alweer dicht. De sleep bleek namelijk nog minstens tien minuten van de brug verwijderd te zijn. Zolang kunnen we een brug natuurlijk niet open laten staan, dus hij ging weer netjes dicht. Pas toen de sleep daadwerkelijk goed in zicht kwam, draaide mijn collega opnieuw open. Via de marifoon vroeg hij de schipper vriendelijk of hij de volgende keer iets later contact op wilde nemen, wanneer ze dichterbij zijn. De schipper beloofde beterschap. Kijk, zo lossen we dat netjes op. Een wielrenner in de val Daarna waren we weer lekker bezig met het bedienen van de verschillende bruggen. En toen gebeurde het. Ik ving een wielrenner. Voor hem, aan de andere kant van de brug, was de slagboom net dicht gegaan. Aan zijn kant nog niet. Blijkbaar vond hij dat h\u00e9t perfecte moment om nog snel even door te rijden. Niet dus!!! Toen hij eenmaal aan de andere kant kwam, ontdekte hij dat hij nergens meer heen kon. De slagbomen zaten inmiddels dicht en het enige wat hij nog kon doen, was eronderdoor kruipen. Met veel gepiep, gekraak en zichtbaar ongemak wurmde hij zichzelf met fiets en al onder de boom door.Ik kon alleen maar hoofdschuddend toekijken. Beste fietser: rood is rood. De knipperlichten naast de brug zijn niet voor de sier. Dussss\u2026 volgende keer gewoon wachten!!!! Mijn glazen bol werkte weer Inmiddels was het avond geworden. Bij \u00e9\u00e9n van de bruggen zagen we ineens een paar mensen in oranje hesjes staan, samen met twee EHBO\u2019ers. Dat was opvallend. Het is natuurlijk de week van de avondvierdaagse, dus mijn eerste gedachte was meteen: zouden ze hier langskomen? Mijn collega zocht contact en inderdaad: de route liep langs de brug. Geen probleem. Als we moesten draaien, konden we gewoon draaien. Maar ongeveer een half uur later zag ik bij een andere brug opnieuw oranje hesjes verschijnen. Bij deze brug werken we samen met een brugwachter die op een nabijgelegen locatie draait. Ik belde hem direct. \u201cHeb jij iets gehoord over de avondvierdaagse?\u201d \u201cNee,\u201d zei hij, \u201cik weet van niks.\u201d Ongeveer tien minuten later belde hij terug. “Je glazen bol werkt goed\u2026 ze komen inderdaad hierlangs.” Dat voelde toch even als een klein succesmomentje. Ik besloot de brug tijdelijk in sper te zetten. Dat betekent twee rode lichten, zodat schippers weten dat de brug op dat moment niet bediend wordt. Een kleurrijke afsluiting Het was ontzettend leuk om al die vrolijke kleuren voorbij te zien komen. Rijen kinderen, enthousiast wandelend, juichend en vol energie. Toen de lange stoet kinderen eenmaal voorbij was, zette ik de brug weer terug op \u00e9\u00e9n rood licht. Daarmee weten schippers dat bediening weer mogelijk is. Na alle drukte van de dienst was dat eigenlijk een prachtige afsluiting van de avond. En dat is precies waarom geen enkele werkdag op de bediencentrale hetzelfde is. De ene keer heb je een zeeverkennerssleep, dan weer een vastgelopen wielrenner, en vervolgens sta je ineens naar honderden vrolijke avondvierdaagse-lopers te kijken. Ik ben benieuwd wat de volgende dienst weer gaat brengen.<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":850,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[26,24],"tags":[],"class_list":["post-849","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-brugwachter","category-nieuwegein"],"aioseo_notices":[],"aioseo_head":"\n\t\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\tMijn glazen bol werkte weer<\/h2>\n\n\n\n
Een kleurrijke afsluiting<\/h2>\n\n\n\n