Sommige werkdagen beginnen alsof je direct in de hoogste versnelling moet schakelen. Vandaag was zo’n dag. Ik was nog maar net binnen of er was al sprake van een acute brugstoring op de centrale. Lekker dan! Gelukkig lieten we ons de kop niet gek maken. Na kort overleg met de leidinggevende zijn we direct gaan troubleshooten. En ja hoor… met succes. Het is gelukt, de brug deed het weer! Jippie, de eerste crisis van de dag was bezworen.<\/p>\n\n\n\n
Nadat de rust was wedergekeerd, sloeg ik ons vertrouwde centrale-schriftje open. Dat is de plek waar we korte boodschappen en overdrachten voor elkaar achterlaten. Mijn oog viel op een specifiek bericht: of ik even een aannemer wilde bellen in verband met een andere storing<\/em>.<\/p>\n\n\n\n Er was alleen \u00e9\u00e9n klein detail over het hoofd gezien… Er stond niet bij om welke<\/em> brug het ging! Na een kort rondje navragen kwam het verlossende antwoord gelukkig boven water. Brug ge\u00efdentificeerd, aannemer aangestuurd, klus geklaard. We waren officieel lekker bezig.<\/p>\n\n\n\n De echte spanning moest nog komen bij de allereerste brugopening van de dag. Een groot beunschip \u2013 waarschijnlijk volgeladen met zand \u2013 meldde zich. Ik gooide de brug soepel open, liet de schipper passeren en sloot de boel netjes af.<\/p>\n\n\n\n En toen begon het gestuntel…<\/p>\n\n\n\n Vamps de centrale zag ik de schipper enorm worstelen om zijn schip op koers te houden. Omdat ik de beroerdste niet ben, dacht ik: laat ik die man een handje helpen<\/em>. Ik riep het schip op via de marifoon met het aanbod om de brug eventueel nog een keer open te zetten, zodat hij wat meer ruimte had.<\/p>\n\n\n\n Het antwoord van de schipper was goud waard: “Tenzij je vanaf afstand mijn kapotte boegschroef kunt maken, kun je helaas weinig doen!”<\/p>\n\n\n\n Tja, ik heb nog geprobeerd om wat positieve energie en ‘reparatie-stralen’ zijn kant op te sturen via de marifoonantenne, maar helaas… mijn bovennatuurlijke krachten lieten me in de steek. De boegschroef bleef stuk. Ik heb de schipper ontzettend veel sterkte gewenst met manoeuvreren, wat hij gelukkig erg kon waarderen. We wensten elkaar ondanks de pech nog een mooie dag <\/p>\n\n\n\n De rest van de dat waren er gelukkig weinig brugstoringen en hebben we lekker gedraaid. Met een glimlach heb ik alles afgesloten en kon ik met een fijn gevoel naar huis gaan. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Sommige werkdagen beginnen alsof je direct in de hoogste versnelling moet schakelen. Vandaag was zo’n dag. Ik was nog maar net binnen of er was al sprake van een acute brugstoring op de centrale. Lekker dan! Gelukkig lieten we ons de kop niet gek maken. Na kort overleg met de leidinggevende zijn we direct gaan troubleshooten. En ja hoor… met succes. Het is gelukt, de brug deed het weer! Jippie, de eerste crisis van de dag was bezworen. De mysterieuze aannemer (en de vergeten brug) Nadat de rust was wedergekeerd, sloeg ik ons vertrouwde centrale-schriftje open. Dat is de plek waar we korte boodschappen en overdrachten voor elkaar achterlaten. Mijn oog viel op een specifiek bericht: of ik even een aannemer wilde bellen in verband met een andere storing. Er was alleen \u00e9\u00e9n klein detail over het hoofd gezien… Er stond niet bij om welke brug het ging! Na een kort rondje navragen kwam het verlossende antwoord gelukkig boven water. Brug ge\u00efdentificeerd, aannemer aangestuurd, klus geklaard. We waren officieel lekker bezig. Wat te doen bij een brugstoring op de centrale? De echte spanning moest nog komen bij de allereerste brugopening van de dag. Een groot beunschip \u2013 waarschijnlijk volgeladen met zand \u2013 meldde zich. Ik gooide de brug soepel open, liet de schipper passeren en sloot de boel netjes af. En toen begon het gestuntel… Vamps de centrale zag ik de schipper enorm worstelen om zijn schip op koers te houden. Omdat ik de beroerdste niet ben, dacht ik: laat ik die man een handje helpen. Ik riep het schip op via de marifoon met het aanbod om de brug eventueel nog een keer open te zetten, zodat hij wat meer ruimte had. Het antwoord van de schipper was goud waard: “Tenzij je vanaf afstand mijn kapotte boegschroef kunt maken, kun je helaas weinig doen!” Tja, ik heb nog geprobeerd om wat positieve energie en ‘reparatie-stralen’ zijn kant op te sturen via de marifoonantenne, maar helaas… mijn bovennatuurlijke krachten lieten me in de steek. De boegschroef bleef stuk. Ik heb de schipper ontzettend veel sterkte gewenst met manoeuvreren, wat hij gelukkig erg kon waarderen. We wensten elkaar ondanks de pech nog een mooie dag De rest van de dat waren er gelukkig weinig brugstoringen en hebben we lekker gedraaid. Met een glimlach heb ik alles afgesloten en kon ik met een fijn gevoel naar huis gaan.<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":931,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[26,24],"tags":[],"class_list":["post-930","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-brugwachter","category-nieuwegein"],"aioseo_notices":[],"aioseo_head":"\n\t\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\tWat te doen bij een brugstoring op de centrale?<\/h3>\n\n\n\n