Als ik al een tijdje aan het werk ben, zit ik aandachtig naar de monitoren te turen om te zien of er ergens een bootje aankomt. Op de centrale werken we natuurlijk met een digitaal aanmeldsysteem en de marifoon, maar ons eigen zicht via de beelden blijft minstens zo belangrijk om de veiligheid te waarborgen.
Storing op het scherm: Veiligheid voorop
Bij een van de bruggen valt het me ineens op dat een van de vier camerasschermen op zwart staat. Nu zou je misschien denken: je hebt er toch nog drie over? Maar zo werkt het niet. Door het wegvallen van dat ene beeld mist er simpelweg een cruciaal stuk zicht op de situatie rondom de brug.
Zonder volledig zicht kan en mag er uit veiligheidsoverwegingen absoluut niet gedraaid worden. Ik heb direct geschakeld:
- Monteur gebeld: Meteen contact opgenomen om het beeldprobleem te melden.
- Brug in sper gezet: Om te voorkomen dat er tussentijds gedraaid wordt, is de brug direct op sper gezet.
Gelukkig was de monteur er ontzettend snel. Het bleek om een eenvoudig te verhelpen storing te gaan, waardoor het scherm snel weer beeld gaf en we de bediening al gauw weer veilig konden hervatten.
Escalatie met waterballonnen
Bij een andere brug zag ik via de schermen wat opgeschoten jeugd staan. Ze waren druk bezig met het vullen van boterhamzakjes met water. Aanvankelijk gooiden ze die alleen naar elkaar—onschuldig genoeg, daar doet niemand kwaad mee.
Maar na een tijdje verlegden ze hun doelwit naar voorbijgangers en omstanders. Eén passant gediend daar absoluut niet van. De man besloot er wat van te zeggen en dwong de jongeren om meteen te stoppen en de rommel op te ruimen. Nadat ik via de geluidsuitluistering even had meegeluisterd, besloot ik de speaker bij ons op de werkplek uit te zetten.
Spanning en hulpdiensten
Kort daarna verplaatste de groep zich iets verderop de straat in, net buiten het optimale bereik van onze camera’s. Doordat het beeld minder scherp was, kon ik het niet goed zien, maar het leek erop dat de situatie compleet escaleerde en de man in elkaar werd geslagen. Ik zat vol twijfel met mijn hand bij de telefoon: moet ik nu 112 bellen of zie ik het verkeerd?
Gelukkig zag ik de man niet veel later zelf weer richting de brug lopen. Ik zette de speaker meteen weer aan en hoorde dat hij zelf al een hulpdienst aan de lijn had. Binnen korte tijd kwamen er twee politieauto’n aanrijden en de agenten ontfermden zich direct over de man.
Hoe het precies met hem is afgelopen heb ik helaas niet meer kunnen zien, omdat de volgende brug alweer mijn volledige aandacht vroeg. Je voelt op zo’n moment wel weer de afstand van het werk achter de schermen. Ik hoop van harte dat het naar omstandigheden goed maakt met hem en dat hij er niets ernstigs aan overhoudt!
