Vandaag was zo’n dag waarop in eerste instantie alles heerlijk op rolletjes liep. Een bootje naar buiten, een paar bootjes naar binnen. Soms even geen uitvaart, maar wel weer een reeks schepen die de stad in kwamen. Gewoon een heerlijk ritme op de centrale waarbij de bruggen soepel achter elkaar open en dicht gingen.
De haven is vol!
Totdat we ineens de havenmeester aan de telefoon kregen met een duidelijke mededeling: de passantenhaven zit helemaal vol!
Duidelijke taal. We zijn meteen in actie gekomen: het digitale bord met de melding dat de passantenhaven vol is ging direct aan, en de brug richting de haven werd keurig op sper (dubbel rood) gezet. Zo weet iedereen op het water waar hij aan toe is.
‘Gereserveerd’ bij de havenmeester?
Na ongeveer twintig minuten kwamen er drie zeilboten aanvaren. Ze vroegen via de marifoon of ze door de brug mochten. Natuurlijk! Ik opende de eerste brug, mijn collega pakte de tweede brug op en toen kwamen de schippers bij het punt van de oversteek. Via de marifoon klonk de vraag of de derde brug (richting de volle haven) ook open kon.
Toen ik hen netjes liet weten dat de haven vol lag, kwam direct het bekende antwoord:
“Maar wij hebben een plekje gereserveerd bij de havenmeester!”
Tja, dat horen we vaker. Ik antwoordde rustig dat ik daar vanuit de havenmeester helemaal niets over gehoord had. Ik gaf ze twee duidelijke opties:
- Ze konden er voor kiezen om aan de park- of de singelkant af te meren.
- Of de havenmeester moest mij persoonlijk even bellen met de mededeling dat deze drie specifieke bootjes er alsnog doorheen mochten.
Geen risico, de juiste keuze
De schippers kozen eieren voor hun geld en namen al snel de beslissing om netjes aan de singel te gaan liggen.
Nog geen tien minuten later zag ik via de monitoren de havenmeester er zelf naartoe varen om de situatie op het water te inspecteren. Op dat moment wist ik het zeker: we hadden de enige juiste keuze gemaakt door voet bij stuk te houden. Als brugwachter krijg je dagelijks te maken met schippers die proberen alsnog een doorgang te fixen, maar de regels van de havenmeester zijn er niet voor niets.
Soms is het op de centrale simpelweg een kwestie van je gezond verstand én je eigen gevoel volgen!
