Sommige dagen op de post laten een diepe indruk achter. Vandaag was zo’n dag met een zwart randje, waarin het werk op de centrale even op de achtergrond raakte door een verdrietige gebeurtenis buiten de deur.
Er stond namelijk een begrafenis op de planning waar ik ontzettend graag bij aanwezig wilde zijn om afscheid te kunnen nemen.
Steun van collega’s
In dit vak draait het niet alleen om de scheepvaart en de bruggen, maar zeker ook om de collegialiteit onderling. Dankzij een hele fijne collega die mijn dienst opving, werd het mogelijk gemaakt dat ik toch naar de uitvaart kon gaan:
Een waardig afscheid: Het was een ontzettend mooi en waardig afscheid. Ik ben mijn collega dan ook ontzettend dankbaar dat ik hier op deze manier bij aanwezig kon zijn.
Meteen weer vol aan de bak met zandschepen
Toen ik na het afscheid weer terugkwam op de post om de dienst over te nemen, was er van rust op het water nauwelijks sprake. Al vrijwel direct meldde zich een groot zandschip via de marifoon om de brug te passeren.
Nadat ik deze veilig doorgelaten had, volgde er al snel nog een, en daarna nog een paar. De beroepsvaart was in grote getale aanwezig vandaag. Het belooft de komende tijd dan ook weer lekker druk te worden op en rondom de centrale met al deze zandtransporten over het water!
