Tijdens het schrijven van mijn vorige blog merkte ik dat ik de kindernummers door elkaar haalde. Daarom heb ik besloten om de kinderen in mijn verhalen verzonnen namen te geven. Deze namen zijn puur fictief en dienen alleen om het verhaal beter leesbaar te maken, terwijl de kinderen volledig anoniem blijven. Zo wordt het voor jou én voor mij overzichtelijker.
Een Rustige Start van de Dag
Het is weer maandag en het gevoel begint steeds normaler te worden. Zodra ik bij de auto ben, log ik in en krijg ik meteen de melding dat ik naar het eerste adres mag rijden. De activeer de bus en zet hem in “drive” en daar gaan we.
Mijn eerste leerling van vandaag is Erenzo. Ik had al gezien dat Dario vanochtend niet meegaat, dus ik rijd door naar Erenzo. Dan is Davian aan de beurt. Gelukkig merk ik meteen dat hij rustig is. Daarna vervolg ik mijn route naar Léa en Ivana.
Met vier kinderen in de bus gaat het richting de eerste school. Davian moet als eerste worden afgezet; hij loopt rustig naar binnen. Vervolgens breng ik Léa en Ivana weg. Voor Léa loop ik even mee zodat ik haar netjes bij de juf kan afgeven. Ivana loopt zelfstandig al naar binnen. Als laatste is Erenzo aan de beurt. Ook hij wordt veilig afgezet.
De eerste rit zit erop en de ochtend is gelukkig soepel verlopen.
Op Pad met Ouderen naar de Dagbesteding
Even verderop parkeer ik de bus en wacht op de volgende opdracht. Al snel verschijnt de melding: ik mag ouderen naar de dagbesteding brengen.
Op het eerste adres staat een vriendelijke dame klaar. Daarna volgt een meneer die zichtbaar verward is. Zijn dementie maakt het voor hem lastig te begrijpen wat er gebeurt, dus geef ik hem wat extra aandacht. Vervolgens haal ik nog een derde passagier op.
Bij aankomst springt dame 1 meteen uit de bus, gevolgd door dame 2. Meneer heeft duidelijk hulp nodig, dus ik loop om de bus en neem rustig zijn hand. “Kom maar, we gaan samen,” zeg ik, en begeleid hem veilig naar binnen.
Binnen zie ik dat er een toilet is — handig, want ik moet nodig. Daarna plaats ik het opstapkrukje weer terug in de bus en ga onderweg naar mijn volgende rit.
Tussen School en Huis
Ik mag een jongere passagier van school oppikken. Twee mensen staan al op me te wachten en gelukkig blijkt één van hen inderdaad mijn passagier te zijn. De rit naar huis verloopt stil maar prettig. Ik loop even met hem mee tot de deur en rijd daarna weer verder.
Niet veel later krijg ik een berichtje dat ik pauze mag houden. Heerlijk! Ik zoek een mooi en rustig plekje en geniet van mijn lunch.
Even Door de Wasstraat
Voor ik terug naar school rijd, zie ik hoe vies de bus is geworden. Dus vraag ik waar ik in de buurt kan wassen. Een collega is me voor in de wasstraat en moet lachen om mijn verbaasde gezicht. Door de herrie kunnen we elkaar bijna niet verstaan, maar het is toch gezellig.
Als mijn bus aan de beurt is, schuif ik hem erin en laat de machines hun werk doen. Daarna rijd ik door naar school.
De Middagrit: Een Blije Ivana
Op de terugweg haal ik Joren, Ivana, Dario en Ravi op. Wanneer we bij de school van Erenzo zijn, vraagt Ivana of we nog naar Davian moeten. Ik kan haar vertellen dat zij vandaag als eerste naar huis mag — en ze straalt van blijdschap, lekker op tijd thuis.
Daarna breng ik iedereen naar huis of naar de BSO. Zodra ik klaar ben, zet ik de bus aan de laadpaal.
“Zo,” denk ik, “jij mag even opladen. Dat heb je verdiend.”
