Vandaag stond er weer een avonddienst op de bediencentrale op het programma. Zodra ik mijn spullen had neergelegd en achter mijn schermen zat, kon ik eigenlijk direct aan de slag.
Het bekende ritme begon weer.
Slagboom dicht, een paar minder blije gezichten omdat mensen moeten wachten. Vervolgens de brug open, blije schippers die door kunnen varen. Daarna de brug weer dicht en aan de wegkant verschijnen opnieuw tevreden gezichten omdat het verkeer weer verder mag.
Het blijft mooi om te zien hoe één brugopening zoveel verschillende reacties kan opleveren.
Wielrenners en wachten gaan niet altijd samen
Wat me vandaag opviel, was het grote aantal wielrenners dat ik tegenkwam. Of beter gezegd: het aantal wielrenners dat ik moest laten wachten. Ik heb zo’n vermoeden dat ik vandaag niet hun favoriete persoon was. Toch gelden de regels natuurlijk voor iedereen. Zodra de slagbomen sluiten en de lichten op rood springen, is het wachten geblazen. Ook als je haast hebt of midden in een mooie trainingsrit zit.
De terugkeer van de “onderzeeboot”
Daarnaast viel nog iets anders op. Er waren opvallend veel schippers die zich al heel vroeg aanmeldden voor een brugopening. Soms zelfs zó vroeg dat ze nog helemaal niet zichtbaar waren op onze camera’s.
En dat zorgt altijd voor een uitdaging. Wij openen een brug namelijk niet op basis van alleen een melding via de marifoon of telefooncentrale. We willen een schip ook daadwerkelijk kunnen zien aankomen. Zonder camerabeelden blijft de brug dicht. Anders krijgen we straks weer de bijnaam van de onderzeeër-brugwachters.
Die naam hebben we ooit gekscherend bedacht voor situaties waarin een schipper een opening aanvraagt terwijl er nog geen schip te bekennen is. Alsof er ergens een onderzeeër onderweg is die alleen op de radar zichtbaar is. Dat willen we natuurlijk voorkomen.
Sterker nog, wanneer schippers zich veel te vroeg aanmelden, moeten ze soms juist langer wachten. Terwijl zij nog onderweg zijn, gaan wij verder met andere bruggen en andere aanvragen. Handig is het dus eigenlijk niet.
Veiligheid rondom de brug
Bij twee verschillende bruggen zagen we vandaag kinderen spelen in de buurt van het water. Mijn collega kan daar niet zo goed tegen en besloot direct actie te ondernemen. Via de installatie liet hij weten dat ze op de camera stonden en dat zwemmen rondom een brug niet toegestaan is.
Ik moet eerlijk zeggen dat ik daar zelf iets minder snel van schrik. Maar iedereen heeft natuurlijk zijn eigen manier van werken en kijkt op een andere manier naar situaties. Uiteindelijk draait het voor ons allebei om hetzelfde: veiligheid rondom de brug.
Weinig pauze, veel werk
De rest van de avond bleef het lekker druk. Er waren veel brugopeningen, veel verkeer op het water en daardoor ook volop werk achter de schermen. De tijd vloog voorbij en voordat we het wisten, zat de dienst er alweer bijna op.
Voor de schippers waren er vandaag genoeg openingen. Voor ons als brugwachters was dat iets minder. Door de drukte kwamen we nauwelijks aan een echte pauze toe. Maar soms horen dat soort dagen er gewoon bij.
Een geslaagde werkdag
Ondanks de drukte kijk ik terug op een leuke dienst.
Veel verkeer, veel brugopeningen, een paar grappige momenten en genoeg afwisseling om de avond voorbij te laten vliegen.
En uiteindelijk is dat misschien wel het belangrijkste.
Als je na een drukke dienst met een glimlach naar huis gaat, dan was het gewoon een goede dag.
