De dag begon met de nodige verwarring rondom onze richtlijnen. De provinciebrug is op dit moment nog altijd gestremd. Mijn laatste stand van zaken was dat we de brug uitsluitend voor de beroepsvaart mochten draaien, maar dat bleek gaandeweg de dienst toch net even anders te liggen. Om alle twijfel weg te nemen, heb ik direct contact gezocht met de leidinggevende voor de nodige opheldering. Gelukkig hebben we snel duidelijke richtlijnen kunnen afstemmen en zijn deze meteen met de hele groep gedeeld. Fijn, neuzen weer dezelfde kant op!
Vastberaden jongetjes en een felle discussie
Tijdens een van de daaropvolgende brugopeningen viel mijn oog op een grappig tafereel. Er voer een recreatiebootje door de brug, wat op zich niet zo vreemd is, maar aan de zijkant hingen twee jonge matrozen buitenboord. Met glunderende gezichten deden ze hun uiterste best om de brug nat te spetteren! Het lukte ze vanbinnen natuurlijk van geen kant, maar die enorme vastberadenheid was echt ontzettend leuk om te zien.
Helaas bleef het rondom de gestremde provinciebrug niet de hele dag zo gezellig. Op een gegeven moment meldde zich een schipper aan voor een opening. Toen ik netjes via de marifoon aangaf dat het schip er op basis van de huidige stremming niet doorheen mocht, barstte er direct een felle discussie los. Omdat een marifoonkanaal absoluut niet de juiste plek is voor een welles-nietesspelletje, heb ik uiteindelijk met veel gemopper mijnerzijds besloten om het schip er toch maar door te laten om de boel niet te laten escaleren. Wel heb ik dit specifieke voorval direct gemeld bij de leidinggevende voor verdere opvolging.
Het mooiste gebaar van de dag
Enigszins geïrriteerd en met een ietwat verpest humeur ging ik verder met de rest van mijn draaien. Niet veel later gooide ik een andere brug open voor een schip, toen ik zag dat er van de andere kant ook nog een bootje kwam aanzetten. Ik vermoedde al dat zij er ook net niet onderdoor zouden kunnen passen zonder opening, dus gaf ik ze direct groen licht om aan te sluiten.
Wat er toen gebeurde, maakte mijn hele dag in één klap goed. Terwijl het bootje onder de brug door voer, keken alle opzittenden recht in de camera en maakten ze tegelijkertijd een groot hartjesgebaar naar mij.
Bedankt, mooie mensen! Dat lieve gebaar had ik écht even nodig na het eerdere debacle met die mopperende schipper. Zo zie je maar weer: het kan snel verkeren op het water. Mijn dag eindigde met een dikke glimlach op mijn gezicht en een warm gevoel. Op naar de volgende dienst!
