Poeh, zweet op het voorhoofd! Vandaag tikte de thermometer met gemak de 30 graden aan. Een heerlijke zomerdag zou je denken, maar op en rond het water zorgt die hitte voor een heel eigen dynamiek.
Het was vandaag verrassend rustig op het water. De grote jongens – de serieuze jachten en zeilschepen – lieten zich amper zien. Waarschijnlijk vonden de schippers het simpelweg te warm om te wachten voor een dichte brug. Gelukkig was er genoeg te zien: het krioelde van de kleine bootjes, sloepjes en rubberboten die lachend onder de bruggen door voeren. Geen brugopening nodig, gewoon lekker varen!
Een verontrustend gekraak…
Toch moest de brug er op een gegeven moment aan geloven. Maar bij het openen ging het mis. In plaats van het vertrouwde, soepele gezoem, hoorden we de brug verontrustend piepen en kraken. De hitte eist duidelijk zijn tol van het staal en de techniek.
Samen met mijn collega heb ik de brug daarna nog één keer voorzichtig gedraaid om de situatie te testen. Het verdict? Niet best. Het risico dat de brug halverwege weigert en in een hardnekkige storing schiet, is simpelweg te groot. En geloof ons: een vastgelopen brug in deze hitte, daar wordt helemaal níemand vrolijk van.
Besluit van de dag: We nemen geen risico. De brug gaat voor de rest van de dag niet meer open. Veiligheid en doorstroming voor het verkeer op de weg gaan nu even voor!
Wat denk jij? Hebben we de juiste keuze gemaakt, of had je toch die gok gewaagd? Laat het weten in de reacties!
