Mijn dienst begon direct met een verrassing. Bij aankomst was het eigenlijk al spertijd, maar tot mijn verbazing zag ik dat de brug toch in beweging kwam. Eenmaal dichterbij zag ik al snel waarom: er naderde een rondvaartboot. Tja, beroepsvaart gaat natuurlijk altijd voor, spertijd of niet!
Toen de officiële spertijd voorbij was, lagen er al een aantal recreatiebootjes ongeduldig te wachten. Ze wilden dolgraag naar binnen. Ik startte de procedure en gooide de brug open, maar op dat moment hoorde ik het al… Het onheilspellende geluid van metaal op metaal. Ik wist bijna zeker dat dit de allerlaatste brugopening van de dag zou worden. En inderdaad: zodra de bootjes erdoor waren, was er geen twijfel meer mogelijk. Deze brug kon écht niet meer veilig open. Dus hup, direct in sper met het dubbel rode sein erop.
Van de ene weigerende brug naar de andere…
Gelukkig heb ik de bediening van meerdere bruggen, en er meldde zich al snel aanbod voor de andere brug in mijn beheer. Vol goede moed begon ik aan de volgende brugopening: de slagbomen gingen netjes naar beneden en ik drukte op de knop om de brug te openen.
Maar toen… gebeurde er helemaal niets. Huh?
In plaats van een draaiende brug kreeg ik direct een foutmelding op mijn scherm en schoot het systeem in de noodstop. Na het vrijgeven van de noodstop probeerde ik het nog een keer, maar helaas: weer niets. “Dan de slagbomen maar weer omhoog voor het wegverkeer,” dacht ik. Maar zelfs die optie was inmiddels geblokkeerd. Daar sta je dan, met een volledig afgesloten weg en een brug die geen krimp geeft.
De aannemer schiet te hulp
Er zat niets anders op dan direct de aannemer te bellen met het verzoek om spoedig te komen. Het wegverkeer stond immers muurvast. Toen de aannemer eenmaal ter plaatse was, werd het probleem snel duidelijk: door de aanhoudende warmte was de brug zo heftig uitgezet dat hij muurvast zat in zijn voegen.
De aannemer kon de brug ter plekke niet direct repareren, maar hij zorgde er gelukkig wel voor dat de slagbomen handmatig open gingen. Zo kon het landverkeer in elk geval weer doorrijden.
En de bootjes die lagen te wachten? Van de twee vaartuigen besloot er eentje eieren voor zijn geld te kiezen en om te keren. De andere schipper besloot te blijven liggen in de hoop op een volgende brugopening later op de dag. Voor mij zat het draaien er in elk geval definitief op voor vandaag. Tijd om de centrale af te sluiten en gezellig na te praten met mijn collega!
