Mijn werkdag begon vandaag met een ironische verrassing. Terwijl ik naar mijn werk reed, zag ik in de verte al veel meer auto’s dan normaal staan te wachten. Het zou toch niet? Ja hoor, de openstaande brug hield het hele verkeer op! Ik moest noodgedwongen braaf aansluiten in de rij en geduld hebben. Natuurlijk heb ik dat wel, al moet ik eerlijk bekennen dat ik er toch écht veel meer plezier in heb om zelf aan de knoppen te zitten en de boel te bedienen in plaats van toe te kijken!
Ambulance met spoed
Nadat ik eenmaal op de centrale zat en de bediening had overgenomen, was het direct gedaan met de rust. Op de camerabeelden zag ik een politieauto vreemd over het brugdek manoeuvreren. Iets verderop bleek er een ongeluk te zijn gebeurd met een scooter. Het duurde niet lang voordat er met zwaailichten een ambulance bij kwam staan. Gelukkig werd de rijbaan snel weer vrijgegeven, waardoor het verkeer weer kon doorstromen. De politie vervolgde al snel hun weg en ook de ambulance zag ik zonder patiënt vertrekken. Gelukkig maar, dat betekende dat het ongeval voor de gewonde goed was afgelopen.
“Silly Walks”
Omdat de zomertemperatuur buiten ondertussen weigerde te zakken, moest de brug continu gekoeld worden met waterinstallaties. Dat leverde voor de voetgangers een hilarisch schouwspel op. Om de waterstralen te ontwijken, veranderde het trottoir in een ware “The Bridge of the Silly Walks”. Geweldig om te zien hoe creatief mensen gaan lopen om droog te blijven!
Feestgangers en het slagbomen-debacle
Minder grappig was de situatie bij een van de andere bruggen in mijn beheer. Vlakbij zit een feestgelegenheid en vandaag was het daar een drukte van jewelste. Er waren ontzettend veel kinderen aanwezig die het heerlijk vonden om in het park aan de overkant van het water te spelen. Je raadt het al: ze renden, sprongen en zongen aan één stuk door óver en op het brugdek.
Op zich geen probleem, totdat er zich een schip meldde en ik de openstaande brug moest activeren. Zodra de bellen rinkelden, renden alle kinderen gelukkig keurig naar de veilige zone buiten de slagbomen. Perfect, dacht ik nog.
Helaas te vroeg gejuicht: Zodra het brugdek eenmaal in de lucht hing, vonden een paar jochies het een fantastisch idee om onder de dichte slagboom door te kruipen en op de rand te gaan hangen. Levensgevaarlijk!
Omdat de ouders in geen velden of wegen te bekennen waren om in te grijpen, moesten wij als bediening direct via de luidsprekers de kinderen streng toespreken. Het is doodzonde dat wij de rol van opvoeder moesten overnemen, maar het hielp wel. Na ongeveer twee uur was het feestje gelukkig afgelopen, keerde de rust terug en konden we weer veilig en zonder extra stress ons werk doen!
