Het heeft soms zo z’n voordelen om net wat te vroeg te zijn. Vanochtend was ik al bij de post voordat mijn dienst officieel begon. Mijn collega was keurig op tijd, dus in die paar extra minuutjes kon ik nog even heerlijk genieten van het mooie uitzicht vanaf de brug terwijl ik op hem stond te wachten. Een rustig en ontspannen begin van de werkdag!
Dubbel rood en een verstandige schipper
Toen de dienst eenmaal van start ging, stonden de eerste bruggen al snel op sper (dubbel rood) voor de ochtendspits. Net op dat moment meldde de eerste boot zich voor de brug om een opening aan te vragen.
Gelukkig had deze schipper goed in de gaten wat de situatie was. In plaats van ongeduldig rondjes te gaan draaien bij de brug, was hij slim genoeg om keurig terug te varen naar zijn plekje en daar rustig af te wachten tot de spertijd voorbij was.
Blij op het water: Pas toen de sper werd opgeheven en het sein op groen ging, kon de schipper zijn reis vervolgen. Hij voer uiteindelijk met een grote glimlach door de brug heen. Dat zijn de mooie momenten achter het scherm! Naast deze glimlach hebben we er vandaag meer gekregen van blije schippers die door konden varen.
Een warrige overdracht
Aan het einde van de dienst was het tijd om het stokje weer over te dragen. De overdracht verliep alleen wat warriger dan normaal. Er moest namelijk op het laatste moment nog een buitenbrug gedraaid worden, waarvoor twee collega’s tegelijk weg moesten van de post.
Ondanks de hectiek rondom de bezetting en het schakelen, hebben we de overdracht zo goed en zorgvuldig mogelijk afgerond. Zodra alles netjes overgedragen was, kon ik met een voldaan gevoel lekker op weg naar huis.
