Zenuwachtig ga ik naar bed. Dat wordt in de nacht niet veel beter, want ik word meerdere keren wakker. Wanneer de eerste wekker gaat, doe ik met moeite mijn ogen open. Gelukkig heb ik er nog twee staan, dus ik sluit mijn ogen nog even. Bij de tweede wekker besluit ik toch maar op te staan. Ik merk dat ik nu nóg zenuwachtiger ben dan gisteravond.
Eerst maar aankleden. Daarna lenzen in, dat rijdt wat prettiger dan met een bril. Vervolgens wil ik koffie zetten, maar terwijl ik naar buiten loop besef ik ineens dat ik de koffie ben vergeten. Nou ja, dan maar zonder koffie beginnen vandaag. Wel heb ik mijn Pietenhamster mee, want vanavond begint het Sinterklaasjournaal.
Wanneer ik in mijn auto stap, merk ik meteen dat uitparkeren even een uitdaging wordt. Achter mijn bus staat een auto geparkeerd, dus ik moet een paar keer steken. Toch lukt het, en daarna ga ik op weg naar het eerste kindje.
Als hij instapt, ziet hij meteen de hamster. “Dat is leuk!” zegt hij enthousiast. Onderweg naar het tweede kindje rijd ik helaas verkeerd. Kindje 1 lacht wanneer ik zeg dat ik verwacht had dat hij me zou helpen. Zijn reactie: “Ja, natuurlijk niet, ik kom graag te laat op school!”
Bij kindje 2 duurt het even, maar uiteindelijk kunnen we richting nummer 3. Ondertussen belt de planner om te vragen of de boordcomputer en het aanmelden goed werken. Gelukkig werkt alles zoals het hoort. Wanneer het gesprek beëindigd is, vraagt kindje 1 wie dat was. Ik zeg dat het de planning was.
Kindje 2 reageert direct: “Maar ik ben geen kind meer! Ik ben een puber!”
Ik moet grinniken.
Kindje 1 wil ook iets zeggen:
“Ik ben ook geen kind, ik ben al 10.”
Dus ja, officieel is hij inderdaad een tiener.
Als we kindje 3 hebben opgehaald, hoor ik ineens een verbaasde “Oooohhh… dat is een schoorsteen!”
Hij kijkt naar de Pietenhamster.
Ik zeg dat het klopt en samen lachen we erom.
Wanneer alle kinderen veilig op school zijn afgezet, bel ik opnieuw met de planning. Ik krijg nieuwe ritten toegewezen en ga verder. Tussendoor koop ik een autolader, want de telefoon heeft het zwaar met alle route-aanwijzingen.
Later die ochtend mag ik een groep vervoeren. Onderweg wordt er gelachen om “KN Cars”. Ik leg uit dat dit simpelweg het nieuwe logo van Kia is dat erop lijkt. We komen vrolijk aan op de bestemming en ik wens ze een fijne dag.
De uren gaan eigenlijk best snel voorbij. Dan is het tijd om terug naar school te gaan om de kinderen weer op te halen. Bij de verzamelplek word ik aangesproken door de leerkracht van één van de kinderen. Het gaat vandaag niet zo goed, dus we moeten even wachten. Uiteindelijk lukt het om rustig te vertrekken en wordt de rit steeds kalmer. Bij de BSO is de sfeer alweer beter.
Daarna breng ik iedereen naar huis of opvang en zet ik de auto terug aan de lader.
Eindelijk even rust.
Het was een drukke eerste dag — maar ik heb het gedaan.
En voor de mensen die me écht kennen:
Applaus graag… want ik ben maar één keer verkeerd gereden.
Morgen weer een dag.
