Het is zondag. Misschien een beetje een vreemde dag, maar vandaag zet ik een nieuwe stap in mijn leven. Ik stap in mijn auto en rijd naar Amsterdam. Zodra ik aankom, merk ik dat er weinig parkeerplekken beschikbaar zijn. Om het hoekje van waar ik moet zijn, zie ik een klein plekje. Daar móét mijn auto gewoon in passen. Aangezien ik taxichauffeur wil worden, moet dit natuurlijk lukken.
Het lukt me bijna in drie keer, maar ik moet toch nog één extra keer steken. Daarna sta ik netjes binnen de lijnen. Met een kleine spanning in mijn buik loop ik richting de rijschool. Ik ben benieuwd hoe de les zal zijn.
Wanneer ik binnenkom, zie ik meteen de rijinstructeur die ik herken van het brengen van het lesboek op de sluis — het voelt gelijk iets vertrouwder. Op de tafels liggen blaadjes en pennen klaar. Het gaat druk worden. Eerst pak ik iets te drinken en zoek een plekje uit. Gelukkig zie ik nog een jongedame binnenkomen; ik ben dus niet de enige vrouw tussen de mannen.
Dan begint de les. Sommige onderdelen vragen echt even aandacht, zoals arbeidswetgeving en de rij- en rusttijden. Verder frissen we verkeersborden op en leer ik zelfs een nieuw bord:
Een uitwijkroute.
Grappig eigenlijk, want als je al langer je rijbewijs hebt, vergeet je soms dat dit soort dingen bestaan.
Morgen en overmorgen gaan we oefenvragen maken en worden we voorbereid op het CBR-examen voor de taxitheorie. En dan woensdag… dan is het zover.
Spannend.
Maar ook waardevol, nieuw, en precies de richting die ik op ga
